Interview met enkele pioniers - Bewerkingsoverzicht

Lieve op 13 mrt 2018 om 16:36

2018-03-13T16:36:18Z

Lieve op 13 mrt 2018 om 16:35

2018-03-13T16:35:06Z

Lieve: /* Rond Waalse Jeugdverenigingen */

2018-03-13T16:32:09Z

‎Rond Waalse Jeugdverenigingen

Lieve: /* Rond de samenwerking met VKBJ, KSA */

2018-03-13T16:31:49Z

‎Rond de samenwerking met VKBJ, KSA

Lieve: /* Over de Zedigheidsactie */

2018-03-13T16:31:25Z

‎Over de Zedigheidsactie

Lieve: /* Rond de oorlogsjaren */

2018-03-13T16:30:50Z

‎Rond de oorlogsjaren

Lieve op 13 mrt 2018 om 16:29

2018-03-13T16:29:40Z

Lieve: /* Enkele anekdoten */

2018-03-13T16:28:49Z

‎Enkele anekdoten

Lieve op 13 mrt 2018 om 16:25

2018-03-13T16:25:37Z

Wijzigingen bekijken

Lieve: /* De verjonging, jeugdbewegingsgedachte */

2018-03-13T16:07:51Z

‎De verjonging, jeugdbewegingsgedachte

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 '''INTERVIEW MET ENKELE PIONIERS VAN VKSJ W-VL: YVONNE VAN MAELE, ROBERTE VERHOLLE en ROES ROUZERÉ'''
-''Opmerking vooraf: dit is een uitgebreide (bijna letterlijke) weergave van een interview met '''Yvonne Van Maele''' op 10 maart 2000 in Tielt, door Ann Blontrock, Ann D’hiet en Lieve Boone. De eerste versie werd nagelezen en aangevuld door '''Roes''' (roepnaam voor Irma Rouzeré, op 28/12/99 en 4/4/2000), door '''Roberte Verholle''' & '''Gaspard Van Hecke''' (op 18/6/2001) en door Yvonne zelf (op 25/6/2001). De vragen zijn dus gericht aan Yvonne en de antwoorden komen vooral van haar. Enkel bij de aanvullingen vermelden we een naam. Voor de leesbaarheid hebben we alles wat gebundeld per thema.''
+''Opmerking vooraf: dit is een uitgebreide (bijna letterlijke) weergave van een interview met '''[[Yvonne Van Maele]]''' op 10 maart 2000 in Tielt, door Ann Blontrock, Ann D’hiet en Lieve Boone. De eerste versie werd nagelezen en aangevuld door '''Roes''' (roepnaam voor Irma Rouzeré, op 28/12/99 en 4/4/2000), door '''Roberte Verholle''' & '''Gaspard Van Hecke''' (op 18/6/2001) en door Yvonne zelf (op 25/6/2001). De vragen zijn dus gericht aan Yvonne en de antwoorden komen vooral van haar. Enkel bij de aanvullingen vermelden we een naam. Voor de leesbaarheid hebben we alles wat gebundeld per thema.''
 ===Voorstelling van de pioniers===

@@ Regel 169: / Regel 169: @@
 ROBERTE: ik herinner me dat niet bij VKSJ. Misschien waren ze strenger naar jongens toe? Het uniform van KSA was ook militanter.
 ===De Zedigheidsactie===
@@ Regel 206: / Regel 208: @@
 ROES:  Die Zedigheidsactie was trouwens vooral bij volwassenen. Ik  herinner me dit nog levendig, want aan de kust was er veel rond te doen. Mijn broer heeft nog slogans met pek aangebracht op de dijk, tegen vrouwen met lange broeken: “A bas la toilette scandaleuse!” Dat was als de ‘pyamabroeken’ opkwamen. Tot dan bestond de broek niet voor vrouwen, hé. Met pek, dus dat bleef er zeer lang op staan! Ze kregen dat niet uit. Hij heeft daar trouwens voor in de bak gezeten.
 ===Samenwerking met VKBJ, KSA===
@@ Regel 227: / Regel 231: @@
 ROES: VKSJ was volledig los van KSA. Geen contact, geen verband. Totaal andere werking.
 ===Samenwerking Waalse Jeugdverenigingen===
@@ Regel 238: / Regel 244: @@
 YVONNE: In Wallonië had je ook de aparte bewegingen: de JIC (burgersjeugd, dus Waalse VKBJ) en de JEC (studerende jeugd)… Ik herinner me een Congres in Parijs van de JEC. Ik kende heel goed de nationale leidster van de JEC, Betty van Elewijck. En je had ook de Waalse JAC (Boerenjeugd) en JOC (Arbeidersjeugd). De Arbeidersjeugd was minder bezig met Katholieke Actie dan de andere bewegingen, en meer met de waardigheid van arbeiders, o.a. door Cardijn.
-===Over de secretariaten===
 We waren met 3 dioceesleidsters in Tielt en hadden ons secretariaat samen, in het privé-huis van Suzanne Wâuters (in de Kortrijkstraat, Tielt). Dus VKSJ en VKBJ en VJVKA. (Al weet ik niet of er veel secretariaat was aan het VJVKA, hoor – dat was toen niet veel). ’t Was meer secretariaat van VKSJ en VKBJ. Hier in Tielt, omdat we hier woonden èn voor niks dat secretariaat hadden. Dat was gemakkelijk. We gebruikten een apart deel van het grote huis. Dat deel had een grote deur, zodat het op een garage leek. Er was één secretariaat voor West-Vlaanderen, ja.
@@ Regel 255: / Regel 263: @@
-===Rond kamp- en vormingshuizen===
+===Kamp- en vormingshuizen===
 '''Kroonhove is een begrip bij oud-VKSJ’ers. Kunt u daar iets over vertellen?'''
@@ Regel 290: / Regel 298: @@
-===Rond Wet - Liedjes – Gebeden – Spreekkoren===
+===Wet - Liedjes – Gebeden – Spreekkoren===
 '''Kent u er nog? (+ situeren periode) Wat is een spreekkoor precies? Kunt u een voorbeeld geven?'''
@@ Regel 310: / Regel 318: @@
-===Rond Data en Activiteiten===
+===Data en Activiteiten===
 '''Wat betekenden de Romereizen in 1934 en 1947?'''
@@ Regel 335: / Regel 343: @@
-===Rond Methodieken - Uniform===
+===Methodieken - Uniform===
 '''Wat betekende de Dienstenwerking (rond o.a. missieactie, heemkunde, kunst en cultuur, familiale opleiding, ontspanning …) vanaf 1935 precies? Hoe georganiseerd?'''
@@ Regel 365: / Regel 373: @@
-===Rond termen===
+===Termen===
 '''De ‘Kernwerking’ situeert zich in de jaren ‘50, maar vroeger was ook al sprake van Kernleden? Was er een verschil met de ‘Groepsmeisjes’ die gelanceerd werden in 1934?  Bestond dat in Jong-VKSJ of ook in VKSJ? En betekende ‘Hulpleidster’ nog iets anders?'''

@@ Regel 228: / Regel 228: @@
 ROES: VKSJ was volledig los van KSA. Geen contact, geen verband. Totaal andere werking.
-===Rond Waalse Jeugdverenigingen===
+===Samenwerking Waalse Jeugdverenigingen===
 '''Werkten Vlaamse Jeugdverenigingen nauw samen met hun Waalse tegenhangers?'''
@@ Regel 237: / Regel 237: @@
 YVONNE: In Wallonië had je ook de aparte bewegingen: de JIC (burgersjeugd, dus Waalse VKBJ) en de JEC (studerende jeugd)… Ik herinner me een Congres in Parijs van de JEC. Ik kende heel goed de nationale leidster van de JEC, Betty van Elewijck. En je had ook de Waalse JAC (Boerenjeugd) en JOC (Arbeidersjeugd). De Arbeidersjeugd was minder bezig met Katholieke Actie dan de andere bewegingen, en meer met de waardigheid van arbeiders, o.a. door Cardijn.
 ===Over de secretariaten===

@@ Regel 207: / Regel 207: @@
 ROES:  Die Zedigheidsactie was trouwens vooral bij volwassenen. Ik  herinner me dit nog levendig, want aan de kust was er veel rond te doen. Mijn broer heeft nog slogans met pek aangebracht op de dijk, tegen vrouwen met lange broeken: “A bas la toilette scandaleuse!” Dat was als de ‘pyamabroeken’ opkwamen. Tot dan bestond de broek niet voor vrouwen, hé. Met pek, dus dat bleef er zeer lang op staan! Ze kregen dat niet uit. Hij heeft daar trouwens voor in de bak gezeten.
-===Rond de samenwerking met VKBJ, KSA===
+===Samenwerking met VKBJ, KSA===
 '''Klopt het dat VKSJ en VKBJ tot 1935 hetzelfde secretariaat hadden? Hoe kwam dat? (persoonsgebonden?) Was er doorstroming van de ene naar de andere beweging? Hoelang duurde dit contact, deze samenwerking?'''
@@ Regel 227: / Regel 227: @@
 ROES: VKSJ was volledig los van KSA. Geen contact, geen verband. Totaal andere werking.
 ===Rond Waalse Jeugdverenigingen===

@@ Regel 170: / Regel 170: @@
 ROBERTE: ik herinner me dat niet bij VKSJ. Misschien waren ze strenger naar jongens toe? Het uniform van KSA was ook militanter.
-===Over de Zedigheidsactie===
+===De Zedigheidsactie===
 '''Het summum vinden wij de Zedigheidsactie. Hoe is dat gegroeid? Deed de paus een oproep tegen alle slechte invloeden?'''
@@ Regel 206: / Regel 206: @@
 ROES:  Die Zedigheidsactie was trouwens vooral bij volwassenen. Ik  herinner me dit nog levendig, want aan de kust was er veel rond te doen. Mijn broer heeft nog slogans met pek aangebracht op de dijk, tegen vrouwen met lange broeken: “A bas la toilette scandaleuse!” Dat was als de ‘pyamabroeken’ opkwamen. Tot dan bestond de broek niet voor vrouwen, hé. Met pek, dus dat bleef er zeer lang op staan! Ze kregen dat niet uit. Hij heeft daar trouwens voor in de bak gezeten.
 ===Rond de samenwerking met VKBJ, KSA===

@@ Regel 145: / Regel 145: @@
-===Rond de oorlogsjaren===
+===De oorlogsjaren===
 '''Hoe kon je blijven werken tijdens de oorlog? Hoe kon je afstanden afleggen en contacten onderhouden met groepen en tussen groepen?'''
@@ Regel 169: / Regel 169: @@
 ROBERTE: ik herinner me dat niet bij VKSJ. Misschien waren ze strenger naar jongens toe? Het uniform van KSA was ook militanter.
 ===Over de Zedigheidsactie===

← Oudere versie		Versie van 13 mrt 2018 om 16:29
Regel 447:		Regel 447:

	Ik ben nog per fiets naar Poperinge geweest, in de laatste dagen voor de bevrijding! Ik was gaan spreken op de scholen van de Penitenten en Benedictinessen – was daar blijven slapen – en toen ik per fiets weer vertrok, bombardeerden ze. Ik moest schuilen, er was niemand te zien. ‘k Ben doorgereden naar Ieper en daar was niemand te zien, ze zaten allemaal in de kelder. Ik dacht : “’k ga naar mijn neef, die pastoor was in Hollebeke”. Tussen Ieper en Hollebeke kwam ik een regiment Duitse soldaten tegen. Maar gelukkig, ze waren op de vlucht en lieten mij gerust. In Hollebeke toegekomen zei mijn neef: “maar enfin, dat gij nù op weg zijt”. Er was een seminarist bij hem die naar Ardooie moest. We zijn dan samen vertrokken. We moesten nu en dan onze fiets laten vallen en in de gracht kruipen! Want op dat moment vlogen de Engelsen zeer laag en schoten op al wat bewoog… Ik arriveerde de zesde september bij mijn zuster in Izegem. Ik wou telefoneren naar huis, maar de telefoon ging niet meer. ‘k Ben dan toch thuisgeraakt. Als ik thuis kwam waren er volop vaandels en kleuren! De achtste september (1944) zijn we hier bevrijd geweest. Ge maakt dat door en ge zegt: hoe is ’t mogelijk?		Ik ben nog per fiets naar Poperinge geweest, in de laatste dagen voor de bevrijding! Ik was gaan spreken op de scholen van de Penitenten en Benedictinessen – was daar blijven slapen – en toen ik per fiets weer vertrok, bombardeerden ze. Ik moest schuilen, er was niemand te zien. ‘k Ben doorgereden naar Ieper en daar was niemand te zien, ze zaten allemaal in de kelder. Ik dacht : “’k ga naar mijn neef, die pastoor was in Hollebeke”. Tussen Ieper en Hollebeke kwam ik een regiment Duitse soldaten tegen. Maar gelukkig, ze waren op de vlucht en lieten mij gerust. In Hollebeke toegekomen zei mijn neef: “maar enfin, dat gij nù op weg zijt”. Er was een seminarist bij hem die naar Ardooie moest. We zijn dan samen vertrokken. We moesten nu en dan onze fiets laten vallen en in de gracht kruipen! Want op dat moment vlogen de Engelsen zeer laag en schoten op al wat bewoog… Ik arriveerde de zesde september bij mijn zuster in Izegem. Ik wou telefoneren naar huis, maar de telefoon ging niet meer. ‘k Ben dan toch thuisgeraakt. Als ik thuis kwam waren er volop vaandels en kleuren! De achtste september (1944) zijn we hier bevrijd geweest. Ge maakt dat door en ge zegt: hoe is ’t mogelijk?
		+
		+
		+	=Voetnoten=

@@ Regel 404: / Regel 404: @@
 '''De eik van Vlaanderen'''
 Ze noemden Mr. Lowie “de eik van Vlaanderen”. Hij kreeg die naam op een studieweek in Eeklo. Mr. Tibbaut (Fr. Tibbaut) had daar iets gezegd, waardoor heel de zaal met 400 aanwezigen schaterlachte en hij niet meer kon verder doen… Waarop Mr. Van Bossuyt van VKB naar ’t podium ging, maar die kon ook niet voort… Mr. Lowie ging naar ’t podium en op slag kon hij voortspreken. Toen zegden ze: "dat is de eik van Vlaanderen".
 Hij was ernstig en werkzaam. Hij ‘’zat achter ons’’, het moest gereed zijn! Als we vergadering hadden op ons secretariaat, rechtover zijn huis in de Kastanjeboomstraat, bepaalde hij wanneer je mocht vertrekken om je trein te halen naar Menen, Ieper…  Als er iemand rechtstond, zei hij: “nee, nee, je hebt nog 5 minuten”. Hij wist dat en je moest blijven zitten! Georganiseerd! Ik was dat minder… maar dat ging goed samen, hoor.
@@ Regel 409: / Regel 410: @@
 '''Papieren met concept Roodkapjes gestolen'''
 Op een dag had ik een afspraak met mijnheer De Smet. Ik had van hem de papieren gekregen waarop zijn voorstellen stonden i.v.m. de voor-VKSJ die hij Roodkapjes zou noemen. Ik had ze gelezen en misschien ook getypt en we zouden samen alles doornemen. Eerst ging ik naar de ochtendmis en had die papieren in mijn fietszak gestoken. Ik ging elke dag ’s morgens naar de mis. Omdat het oorlog was, en alles gedempt moest gebeuren, en ook omdat hij kon gestolen worden, zette ik mijn fiets niet in het portaal, maar nam hem mee in de kerk en bond hem vast met mijn slot aan een stoel. Achteraan in de kerk stonden altijd kleine stoeltjes gestapeld om ’s zondags aan te vullen. Per vergissing bond ik die keer de fietsketting rond mijn fiets, maar zonder stoelpoot erbij. Ik dacht eerst het slot opnieuw los te maken, maar dan, waarom weet ik niet, misschien wou ik me haasten omdat de mis begon, dacht ik: “’t zou moeten lukken dat ze hem uit de kerk wegnemen, morgen bind ik hem wel aan de stoel”. Dus liet ik het voor die ene keer zo. Bij het buitengaan zag ik echter dat mijn fiets weg was, met papieren en al… Ik ging dadelijk naar mijnheer De Smet: “Moet u nu eens iets weten? Ik ben alles kwijt!” Hij had gelukkig nog een klad. Maar we moesten dus helemaal herbeginnen…
 '''Benoeming voor VJVKA tegen wil en dank'''
 In 1947 hebben ze mij benoemd – zonder mij te vragen – voor het VJVKA. Na drie jaar heb ik mijn ontslag gegeven. Dat was niks voor mij: niet rechtstreeks, maar overkoepelend werken. Als er ergens studiedagen waren, werd je uitgenodigd - dan moest je op ’t podium staan en niets te zeggen hebben - een klein woordje van aanmoediging… Nee, dat was absoluut niet voor mij. Maar in die tijd kreeg je zo’n benoeming, zonder dat ze ’t vroegen, hé. Ik vond me niet bekwaam om dat te doen! Christine d’Hemptinne gaf op dat moment haar ontslag als nationale voorzitster. Zij kende de twee talen. (Zij was ook internationale voorzitster voor de Vrouwelijke Jeugd) Mr. Lowie telefoneert me een paar dagen later om te zeggen dat Mgr. Lamiroy mij verwachtte. Dat was niet ongewoon, hij praatte gemakkelijk. Maar dan moest ik naar Kardinaal Van Roey. Die was gekend als stijve, zwijgzame persoon. En inderdaad, ik zat daar… en hij komt af… een grote zware mens… en hij zei bijna geen woord. Alleen: “ik benoem u…” Wat bleek? Emilie Arnould van VKAJ was benoemd tot voorzitster van VJVKA, maar ze sprak geen Nederlands. Dus wilden ze een Vlaamse adjunct. Ik was dus ‘maar’ adjunct-leidster, maar ik moest wel naar alle vergaderingen gaan, samen met Emilie. We kwamen wel goed overeen. Maar dat officiële lag mij niet. En het VJVKA was ook niet door iedereen aanvaard. Wel door VKSJ en VKBJ, maar niet door VKAJ en BJB… Die hadden minder contact als beweging.
 '''Audiëntie bij de paus'''
 Op de Romereis van 1947 is er iets gebeurd. Ik was er toen als VKSJ-leidster èn VJVKA-leidster. We waren met heel de groep (uit alle landen) bij de paus geweest. Maar nadien zeiden ze dat de nationale leidsters mochten blijven voor nog een audiëntie. Die werden dan per land persoonlijk voorgesteld aan de paus! Dus ik dacht: “ik bén dat, voor Vlaanderen”. Maar Christine d’Hemptinne kwam zeggen: “nee, gij niet”. De Vlamingen zijn daar zéér kwaad voor geweest! Ik kon niks doen, hé. Maar Mie-Jo (Marie-Jozef de Moor) – ze is reeds gestorven – die internationale secretaresse was, heeft een paternosterke gevraagd aan de paus voor mij, om mij te troosten (lacht). Maar de Vlamingen waren niet content! Ik weet wel, Emilie Arnould was nationale leidster, maar ik was toch adjunct voor Vlaanderen, hé. Toch straf…
 '''Telegram naar de Minister van Staat'''
 Mr. De Smet was eens gevraagd om te spreken en hij enthousiasmeerde de meisjes om een telegram te sturen naar Achiel Van Acker, die toen Minister van Staat was, omwille van… ik weet niet meer wat. Maar Mr. Lowie – die er ook bij was – geeft mij een briefje: “je moet dat rechtzetten”. Wij vonden dat het niet paste. We hebben dus gewacht tot Mr. De Smet weg was en dan nam ik het woord. En ik zei dat we dat maar niet moesten doen, dat het niet fijnvrouwelijk was en zo… Die groep van 400 meisjes was éven enthousiast om het niét te doen als daarvoor om het wél te doen! Hoe je mensen kunt meetrekken, manipuleren, hé! In een uur tijd..
 '''Lutgardis'''
 We hadden kampen voor de laatstejaars. We waren hier op het kasteel in Tielt en Mr. De Smet gaf een conferentie. Hij sprak over de H. Lutgardis, dat was zijn thema! En op een bepaald moment zegt hij: “Lutgardis, waarom ga je naar het klooster?” Juist op dàt moment komt Lutgarde Smis binnen, die 14 dagen nadien naar ’t klooster ging. Dus wij schoten allemaal in een lach, hé! Mr. De Smet kon daar niet goed tegen, dat we lachten… Hij was streng. Maar ’t was een goeie priester, hoor. Zeer gevoelig.
-'''Dame spreekt Vlaams'''
+'''Kasteelvrouw spreekt Vlaams'''
 We gingen veel naar het Kasteel van Poeke. Die dame was ongehuwd en burgemeester van Poeke. Ze leefde heel alleen in dat groot kasteel. We trokken daar eens naartoe om te vragen of we er drie dagen mochten verblijven, maar we gingen wel logeren in ’t kloostertje van Poeke. Die dame kon niet goed Vlaams spreken. In de laatste formatie bedankten we haar met een boeket bloemen. En nadien zegt ze: “Oh, dat heeft me deugd gedaan – jullie zijn zo vriendelijk – en hebben allemaal zo’n lachende ''muile''!” Ik deed teken dat niemand mocht lachen, hé!
 '''Sterrewacht in Kroonhove'''
 We waren in Kroonhove.  Elza Vandorpe van was speciaal gekomen om sterrenwacht te houden - zij had dat gestudeerd - maar de hemel betrok helemaal. Er was geen mogelijkheid voor sterrenwacht. We wachtten en wachtten… Ik zei: ”we gaan het avondgebed doen en dan allemaal naar bed, er is niks aan te doen”. Ik bleef zelf nog op en ‘k heb ervoor gebeden… en plots zag ik de wolken wegtrekken! Ik floot iedereen terug naar beneden: “vlug, een deken boven u” – en we zijn naar buiten gegaan. We konden een uur sterrenwacht doen en dan schoof het weer toe. ’t Is toch maar gebeurd, hé…
 '''Fietsen tussen de bombardementen'''
 Ik ben nog per fiets naar Poperinge geweest, in de laatste dagen voor de bevrijding! Ik was gaan spreken op de scholen van de Penitenten en Benedictinessen – was daar blijven slapen – en toen ik per fiets weer vertrok, bombardeerden ze. Ik moest schuilen, er was niemand te zien. ‘k Ben doorgereden naar Ieper en daar was niemand te zien, ze zaten allemaal in de kelder. Ik dacht : “’k ga naar mijn neef, die pastoor was in Hollebeke”. Tussen Ieper en Hollebeke kwam ik een regiment Duitse soldaten tegen. Maar gelukkig, ze waren op de vlucht en lieten mij gerust. In Hollebeke toegekomen zei mijn neef: “maar enfin, dat gij nù op weg zijt”. Er was een seminarist bij hem die naar Ardooie moest. We zijn dan samen vertrokken. We moesten nu en dan onze fiets laten vallen en in de gracht kruipen! Want op dat moment vlogen de Engelsen zeer laag en schoten op al wat bewoog… Ik arriveerde de zesde september bij mijn zuster in Izegem. Ik wou telefoneren naar huis, maar de telefoon ging niet meer.  ‘k Ben dan toch thuisgeraakt. Als ik thuis kwam waren er volop vaandels en kleuren! De achtste september (1944) zijn we hier bevrijd geweest. Ge maakt dat door en ge zegt: hoe is ’t mogelijk?

@@ Regel 107: / Regel 107: @@
 ===De verjonging, jeugdbewegingsgedachte===
-‘’’De eerste ideeën hierrond groeiden midden jaren ’30, vanuit het inzicht dat jongeren niet blijvend konden aangesproken worden door studie en optochten. Waarom? Er was toch een groeiend succes? Deze verjongingsgedachte groeide amper vijf jaar na de start. Wou men het succes uitbreiden, hoe jonger ‘gebonden’, hoe beter? Of kadert het gewoon in de tijdsgeest? In 1934 startte immers ook de Chiro…’’’
+'''De eerste ideeën hierrond groeiden midden jaren ’30, vanuit het inzicht dat jongeren niet blijvend konden aangesproken worden door studie en optochten. Waarom? Er was toch een groeiend succes? Deze verjongingsgedachte groeide amper vijf jaar na de start. Wou men het succes uitbreiden, hoe jonger ‘gebonden’, hoe beter? Of kadert het gewoon in de tijdsgeest? In 1934 startte immers ook de Chiro…'''
-Christine d’Hemptinne <ref> Christine d’Hemptinne was nationale voorzitster van de jeugdkoepel (VJVKA) én internationale voorzitster (Jeunesse Feminine…) Die internationale koepel organiseerde studieweken in Indië, Afrika… rond de ontvoogding van de vrouw e.d. Ze was dus veel op reis. </ref>
+Christine d’Hemptinne <ref>Christine d’Hemptinne was nationale voorzitster van de jeugdkoepel (VJVKA) én internationale voorzitster (Jeunesse Feminine…) Die internationale koepel organiseerde studieweken in Indië, Afrika… rond de ontvoogding van de vrouw e.d. Ze was dus veel op reis.</ref> (internationale en nationale leidster) gaf mij een dik boek dat ik moest lezen. Dat was een boek vertaald uit het Duits, over jeugdbeweging. In Duitsland bestond dat al. Ik moest daarover spreken op de eerste bijeenkomst in Rome (1934, bij het sluiten van het H. Jaar) voor al de Katholieke Actie-groepen. Zo leerden we wat jeugdbeweging was: jongeren die op tocht trokken en kampeerden en zo. We hebben ons daaraan geïnspireerd. En zo is dat voor ons begonnen: vaardigheden, cultuur, heemkunde enz. Na Rome hebben we dat uitgewerkt en in 1935 ermee begonnen. Inderdaad tamelijk rap na het begin.
 In dezelfde periode is inderdaad Chiro begonnen. Dat was een geest die waaide…  Scouts bestond misschien al, maar kwam dan nog sterker op.
-Hoe dat  begonnen is? Ik zei tegen Mr. Lowie: ‘’we zouden toch jonger moeten beginnen’’. We bespraken dat in ons Comité. We wilden het geen VKSJ noemen, maar zagen het toch als een soort VOOR-VKSJ, vanaf 8 jaar. Het was gewoon goed om vroeger te beginnen, om ze te hebben, enfin. Hoe ouder ze worden (ook in die tijd!)  hoe moeilijker te krijgen. En dan heb ik het in gang gestoken met Mr. De Smet, die de papieren opmaakte. Hij was daar goed in! Om er een naam en een geest aan te geven…En speciale termen zoals “Doulè”, dat komt ook van hem. Als hij moest spreken, ging het altijd over een figuur. Zoiets  uitwerken, dat was zijn manier…
+'''En in 1942 werd de beweging nog méér verjongd: met de Roodkapjes'''
 En dan algauw heb ik Miet Haeck aangesproken voor nationale leidster. En Imelda Verstraete voor West-Vlaanderen. Ik werkte meer voor VKSJ, maar we waren nauw verbonden, hé. We waren op de hoogte, we werkten samen, de verantwoordelijkheden waren verdeeld. Mr. Lowie was bestuurder van de twee. En ik ook, in zekere zin. Dat is later (na ’47) misschien veranderd…
@@ Regel 124: / Regel 124: @@
 ROBERTE: Ik heb nooit voor de Roodkapjes moeten werken. Volgens mij was dat wel duidelijk apart van in ’t begin… Yvonne vertelde over haar nichtje dat verongelukte – eigenlijk verloor ook de moeder (haar zus Jeanne) toen het leven. Het gebeurde tijdens een autorace in Frankrijk, waar een racer in het publiek reed en dus Jeanne en dochter aanreed. Ze kwamen om in een brand. Het broertje was ook zwaargewond, maar overleefde. Dit gebeurde toen ik al weg was van VKSJ, wellicht in ’46.
-‘’’Hoe werd het contact verzekerd tussen RK en VKSJ ? Ze zaten wellicht in aparte scholen (VKSJ in pensionaten en RK in dorpsscholen)? Waren de RK wel overal schoolgebonden? Of eerder parochiaal, zoals Chiro? Was er doorstroming van RK naar VKSJ? Hoe lukte dit? Namen VKSJ-leden zelf het initiatief om RK te starten?’’’
 Op diocees (provinciaal) vlak was er zeker contact, via de leidsters. De roodkapjes hadden hun eigen leiding, maar we waren zeer verbonden. Op parochiaal vlak voelde een Roodkapje absoluut dat het dezelfde beweging was. Hun leidsters waren VKSJ-leden.
@@ Regel 130: / Regel 131: @@
 ROES: ik begon met de Roodkapjes in Blankenberge, toen ik VKSJ-lid was in het Regentaat van Tielt. Het waren inderdaad VKSJ-leden die RK-leidster waren, maar ook VKBJ-leden. VKSJ zat in het Lager Middelbaar – en Roodkapjes op de parochie. Zij kwamen de zaterdagnamiddag samen.
-‘(verbaasd)’ Ewel ja. Dat waren gelijk de groepsmeisjes. Die hadden binnen de VKSJ een engagement en de roodkapjesleidsters hadden een engagement bij de jongere VKSJ… Wij maakten daar zo geen verschil van.
+'''Die leidsters hadden dus een dubbel engagement?'''
-Geen studiemomenten, maar spel. Echt spelen. We gaven wel ‘de gedachten’ mee, hoor. Als ze bijeenkwamen was er een woordje…
+'''Welk soort activiteiten deden de Roodkapjes?'''
 ===Rond de oorlogsjaren===